Category Archives: Инсон ҳуқуқлари

Сиёсий маҳкум Нураддин Жуманиёзовнинг вафотидан ярим йил ўтгачгина хабардор бўлганимиз шармандали ҳолдир!!!  

Мухолифат фаоли, “Мазлум” ҳуқуқ  ҳимояси маркази асосчиларидан бири, мухолифатдаги “ЭРК” партиясининг 1990 йиллардан буён фаоли хисобланган ва 2012 йилнинг август ойида “Мустақил мардикорлар ташкилоти”га асос солган, мардикорлар ҳуқуқини ҳимоя қилиш мақсадида олиб борган фаолияти сабаб Ўзбекистон хукуматининг босими остида қолган, 2014 йилнинг 2 январь куни хибсга олиниб, адолатсиз судлов хукми билан 10 йил 8 ойга қамоқ жазосига хукм қилинган Нураддин (Нуриддин) Жуманиёзов 2016 йилнинг 31 декабрь куни вафот этганлиги ҳақида хабар топдик.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1689643887742501&set=a.1216460305060864.1073741836.100000907174823&type=3&theater

Шуни алоҳида таъкидлаб ўтишни истардикки, Нураддин Жуманиёзовнинг Ўзбекистон қамоқхоналарида ўлим топганлигини яна узоқ йиллар давомида билмасдан, Мирзиёев хукуматидан озод қилишини талаб қилинаётган сиёсий маҳкумлар рўйхатида уни исми-шарифин ҳам тиркашни давом эттиришимиз мумкин эди.

Мурожаатнома: «Сохта айбловлар билан қамалган барча инсонлар озод этилсин…»

БМТ ИҲК комиссари Зайд Раад ал- Ҳусайннинг Ўзбекистонга ташрифи муносабати билан Ўзбекистон фуқаровий жамият вакилларининг мурожаати

10-12 Май кунлари БМТ ИҲК делегациясининг Бош комиссари Зайд Раад ал- Ҳусайн бошчилигида расмий ташрифи бўлиб ўтади. 

Диктатор Каримовнинг раҳбарлигидаги охирги йилларда бирорта ҳам инсон ҳуқуқлари бўйича махсус воизлар Ўзбекистонга боришга эриша олмаганликларидан, бу юқори мартабадаги ташриф инсон ҳуқуқлари борасида ижобий ўзгаришларни узоқ йиллар кутаётган ўзбекистонлик мустақил инсон ҳуқуқлари фаолларида қандайдир умид пайдо қилмоқда.

Ўзбекистонлик фаоллар: ЕИ ва Ўзбекистон ўртасида доимий мулоқот зарур

Ўзбекистонлик фуқаролик жамияти вакилларининг бир гуруҳи Брюсселга келиб кетди. Уларнинг 1-5 май кунлари Европа Парламенти ва Европа Комиссияси, яъни ҳукуматида бир қатор учрашувлар ўтказган. Учрашувларга Ўзбекистондан “Эрк” партияси вакили Самад Мурод, “Бирлик” партияси вакили Дайнов Ташанов, Бухородаги гуманитар ҳуқуқлари маркази таҳлилчиси Шуҳрат Ғаниев ҳамда Ўзбекистон инсон ҳуқуқлари “Эзгулик” жамияти вакиллари Абдураҳмон Ташанов ҳамда Гулнора Ахмедовалар келишди. Шунингдек, учрашувлар ташкилотчиси, Швецияда муҳожирликда яшаётган Пўлат Охунов ҳамда Германияда истиқомат қилаётган бирликчи журналист Анвар Усмоновлар ҳам иштирок этишди, деб хабар берди журналист Абдураҳмон Ташанов таҳририятимизга.

Мўътабар Тожибоева: Ўзбек «журналисти» Дилмурод Жумабоев «жасорати»га тақсинлар ўқиймиз! Кореядаги қочқинлар тақдирига эса …

Бундан бир неча кун аввал Жанубий Кореянинг Сеул шахридаги хибсда бўлган, Америкадаги ASFA КОНСАЛТИНГ ташкилотининг раҳбари, СНГ давлатлари бўйича эксперт, қочқинлар иши бўйича маслаҳатчи Шермамат Абдуллозода билан биргаликда муаммолари билан шуғулланаётганимиз 3 та ўзбек қочқинларини Ўзбекистонга бериб юборилди.

Бериб юбориш қандай бўлган дейсизми?

Ўзга мамлакатлар фуқаролари сақланадиган махсус қамоқхоналаридан бирида сақланаётган Ўзбекистонлик қочқинларга хибсхона назоратчилари кечки овқатларини беришган. У кечки овқатга эса қаттиқ ухлатадиган дори қўшиб беришган. Ухлатадиган дори солинган овқатни еган қочқинларни кечки 19дан кейин «Сен билан учрашувга келишган, юр» деб камерадан олиб чиқишган. Аслида эса Жанубий Корея қонунларига кўра кечки соат 17дан кейин махбуслар билан учрашувлар ташкил қилиш таъқиқланган экан.

Ўзларининг ҳаётидан хавотирда турган қочқинларни тўғридан тўғри ғайриқонуний равишда Ўзбекистонга бериб юборишга қаршилик қилишларини билган хибсхона вакиллари уйқу дори таъсир қилиб мудрай бошлаган қочқинларни камерасидан коляскаларга ўтиргизиб олиб чиқиб, тўғридан тўғри аэропортга олиб борганлар ва Ўзбекистонга учириб юборганлар. Бугун у қочқинларнинг тақдири, улар билан нималар бўлаётгани ҳақида ҳеч қандай маълумотга эга эмасмиз.

Жаноб Мирзиёев! Кармана туманига ташрифингиз чоғида нега ногирон журналист аёл Дилдора Боймуродовани уй қамоғига олдилар?

Хурматли Шавкат Миромонович!

Сиз халқ билан мулоқот қилиш мақсадида Навоий вилоятига ташриф буюрдингиз. Сизни 2017 йилни «Халқ билан мулоқот ва инсон манфаатлари йили» деб атаганингиз қаерда қолдию, Навоий вилоятига ташриф буюрган пайтингизда Кармана туманилик 2 нафар фарзанди билан минг азобларда ҳаёт кечираётган ногирон журналист аёл Дилдора Боймуродова хонадонини қуршовга олиб, уни ва фарзандларини уй қамоғига олганингиз сабаби нимада?

Мўътабар Тожибоева: Огоҳ бўлинг! Ўзбекистон ва Қозоғистон махсус хизматлари ЖОСУСИ «Алишер – Али Феруз» орамизда!!!

 

2010 йилда Қозоғистондаги ашаддий салафист бўлган ЖОСУС «Алишер» – Россиядаги «Али Феруз»ни таниган фаоллар гувоҳлик бермоқдалар!

Қозоғистонда ашаддий салафий «Алишер» бўлган Россиядаги журналист «Али Феруз»ни масаласини чуқурроқ ўрганиш шарт!!!      номли мақоламда келтирганимдек мен бугун 2010 йилда Қозоғистонда «ашаддий салафий Алишер» ролини қойилмақом қилиб бажарган артист, 2016 йилда Россиядаги «Новая газета» мухбирига айланган – «журналист Али Феруз»нинг битта одам эканлиги ҳақида унинг ҳимояси учун бонг урган Париждаги ва Германиядаги Чегара билмас мухбирлар ташкилотлари вакиллари ҳамда «Алишер»ни яқиндан таниган фаолларнинг электрон почталарига битта қилиб бундан 2 соат аввал «На счет «Али Феруза ошибаетесь!» деб номланган хат ёзиб юборгандим. 

Қозоғистонда ашаддий салафий «Алишер» бўлган Россияда журналист, намоз ўқимайдиган, атеист ва гейга айланган «Али Феруз»ни тарихини чуқурроқ ўрганиш шарт!!!

Ўзбекистонга бериб юборилса қийноқ қурбони бўлиши мумкин деб нуфузли халқаро ташкилотлар бонг ураётган Россиядаги «Новая газета»нинг мухбири, журналист, «Али Феруз» тахаллусли Ўзбекистон ва Қозоғистон маҳсус хизматлари фойдасига ЖОСУСЛИК жинояти содир этиб келаётган, «умуман намоз ўқимайдиган атеист ва гей»га айланган Худойберди Нурматовни аслида ким эканлигини ва унга икки диктатура режими хукмронлик қилаётган давлатлар махсус хизматларидан қандай ва кимларга қарши ишлашига топшириқлар берилганлигини зудлик билан аниқлаш шарт.

Муҳаммад Исмоил: Бугун Ўзбекистон халқ шоири РАУФ ПАРФИ вафот этган кун

ШЕЪРИЯТ ГАМЛЕТИ!

Ҳаётимда Рауф Парфи даври 1981- йил 20- октябрда бошланган. Ўшанда биз, журналистика факультети талабалари Сирдарёда пахта теримида эдик.

Айни номозшом. Бироз қораяётган тип-тиниқ осмон. Уфққа бош қўяётган қип – қизил қуёш тафтсиз нур сочиб, хайрлашмоқ учун бемажол қараб турибди.

Хивчиндай яланғоч ғўзалар, рутубатли ҳаводан нам тортган. Қоронғу тушмай этакни тўлдириш илинжида, шоша – пиша пахта терар эканмиз, пешонамиздан оққан маржон – маржон тер кўзни тўлдиради, қад ростлаб, атрофга қараймиз. Негадир кун бўйи кўринмаган оппоқ тоғлар ёнгинамизда пайдо бўлган эди, кузак шамоллари сарғайган баргларни, ям – яшил майсалар устида у ёқдан – бу ёққа ўйнаб юрарди. Зуҳро юлдузи ҳали қуёш ботмасдан туриб нақ пешонамиз устида ярқираб намоён бўлган эди.

Улуғбек Бакиров: Гулни «ГУЛ», гулзорни «ГУЛЗОР» деймиз!

Узоқ йиллардан бери жамоатчилик назаридан ўзини четроқ олиб юрган таниқли устоз журналист Лола Ҳатамовани кечаги хабаримизда «афсонавий журналист» деб ёзганимиз айрим, 2-3 одамга ёқмабди, уларга эриш туюлибди. Бу ҳақда ўз фикрларини билдириб, изоҳ қолдиришибди. Мен ҳозир кўрдим. Майли, уларнинг ҳам фикрларини, албатта, ҳурмат қиламиз. Демократия, сўз эркинлиги…

Лекин, ўша жойда жуда кўп инсонларнинг самимий тарзда ёзилган соғинч хабарлари ҳам бор. Ҳануз ёзиляпти…

Рўзибой Азимий: МХХ раисига жўнатилиши керак бўлган хат нега шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармасига жўнатилди?

2016 йил 8 ноябрь куни Ўзбекистон Республикаси Бош вазири, Ўзбекистон Президенти вазифасини вақтинча бажарувчи Шавкат Мирзиёевга ариза юборгандим ва унда қуйидагиларни баён қилгандим:

«Хурматли Шавкат Миромонович!

Мен Азимий Рўзибой Азим-ўғли, 1972-йилда Қозоғистон Республикасининг собиқ Чимкент (ҳозирги Жанубий Қозоғистон) вилояти Туркистон туманида туғилганман. Миллатим – ўзбек. 1989-йили ўрта мактабни тугатиб, Тошкент шаҳрига ўқишга келганман. 1989-1990 йиллари  Тошкентдаги 6-билим юртида, 1991-1997 йилларда собиқ Тошкент Давлат университети (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети)нинг ўзбек филологияси факультетида таҳсил олганман.

Талабалик йилларимдан то шу кунгача Ўзбекистон Республикасидаги турли таҳририят ва нашриётларда мусаҳҳиҳ, мухбир, бўлим муҳаррири, масъул котиб, таржимон бўлиб ишлаганман. Шунингдек, Қозоғистон Республикасидаги ўзбек мактабларининг 10-11-синф ўқувчилари учун мўлжалланган «Қозоғистон тарихи», «Ижтимоий билим асослари», Жаҳон тарихи», «Инсон ва жамият», «География» дарсликларининг таржимониман.

1993-йилдан буён Тошкент шаҳрида доимий пропискадаман. Фуқаролигим йўқ. Шу кунга қадар Ўзбекистон Республикасининг фуқаролигини олиш мақсадида қонун-қоида бўйича собиқ Президент Ислом Каримов номига 3 марта ариза ёзганман. Лекин ҳеч қайси аризаларимга жавоб берилмаган.

Ўзим туғилиб ўсган Қозоғистон Республикасига ЎзР ИИВ томонидан бериладиган «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» асосида Қозоғистоннинг Ўзбекистондаги элчихонасидан виза олиб, минг азоблар билан бориб келаман. Боз устига «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» ҳамда ушбу ҳужжатнинг ичига ёпиштирилиши лозим бўлган стикер ҳеч қачон ўз вақтида берилмайди.

«Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» илгари 2 йил мухлатга берилар эди, пешана теримиз билан ишлаб топган барча даромадларимиз қисқа муддатда тугаб қоладиган «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати»ни расмийлаштириш ва олиш ҳамда унинг ичига ёпиштирилиши лозим бўлган стикерни расмийлаштириш ва олишга, сўнгра Қозоғистон элчихонасидан виза олишимизга кетарди.  «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» 2012-йилдан эътиборан 5 йил мухлатга берила бошланди.

Мен 2008 йил ноябрь ойида навбатдаги «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати»ни олиш учун барча тўловларни тўлаб, Тошкент шаҳар Миробод туман ИИБга топширган эдим. Аммо 2012 йил октябргача, яъни 4 йил туман ИИБ менга номаълум сабабларга кўра ҳужжат бермади.

2010 йил 20-августда отам Азим Абдуғани ўғли Ҳамидов оламдан ўтди. Мен барча органларга, туман ИИБ, шаҳар ИИББ, Республика ИИВ, Ўзбекистон Республикаси Президент девони, Президент ҳузуридаги Инсон ҳуқуқларини ҳимоя қилиш марказига мурожаат қилдим. Аммо бундан ҳеч қандай натижа чиқмади. Шу тариқа қўлимда ҳужжат бўлмагани туфайли мен отамни сўнгги манзилга кузата олмадим.

Шоир Муҳаммад Исмоилнинг Сиз ҳақингизда ёзган ҳикоясини, яъни Миромон отанинг ҳукумат стационарида даволанган чоғида ўн беш кун давомида отангизнинг ёнида ўтириб, унга бор меҳр-муҳаббатингизни, меҳрибончилигингизни кўрсатганингизни завқ билан ўқиб чиқдим. Меҳр-муҳаббатингиз, фарзандлик бурчингизга содиқлигингиз мени бағоят шодлантирди. Мени эса, Отам учун энг оғир дақиқаларда Отамга меҳр беролмаганим бир умр қийнайди. Отамнинг жон таслим қилолмай, мени тинимсиз ёнига чақиришлари, мен эса паспортим – ҳужжатим бўлмагани учун ёнига боролмаганим, бир қултум сув оғзига тутолмаганим, Отамни сўнгги манзилга кузатолмаганим, розилигини эшитолмаганим ҳамон виждон азоби исканжасида қовурилишимга сабаб бўлиб келмоқда.

Ҳурматли Шавкат Миромонович!

«Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати»даги стикер муддати тугагани туфайли яна одатдагидай барча тўловларни тўлаб, ўзим яшайдиган Тошкент шаҳар Миробод туман ИИБга топширганман. Шу кунга қадар 5 йил мухлатга берилган ҳужжатимга 2 марта ОВиР стикер олганман. Ҳар иккаласини ҳам ўз вақтида эмас, кеч олганман. Бу учинчиси 1 йилга берилиши керак. Чунки паспортим муддати 2017 йил сентябрда тугайди. Туман ИИБдаги масъул ходимлар стикер 3 ойдан 6 ойгача бўлган вақт оралиғида берилишини айтмоқда. Айни пайтда 78 ёшли Онам оғир аҳволда. Худди Отам каби мени ҳар куни сўрайди ва ака-укаларимдан мени 1 кунга, 1 соатга келиб-кетишимни айтиб ялинади. Мен шу кунларда қаттиқ хавотирда яшаяпман. Йўлимга интизор Онаизоримнинг олдиларига бориб, ёнларида бўлишни сидқидилдан хоҳлайман. Аммо яна ўша стикер жавоби тўғаноқ бўляпди. 28 йилдан бери Ўзбекистон фуқаролигини ололмаганимдан қаттиқ сиқилиш эвазига, асаб касалига чалинишим натижасида эшитиш қобилиятимни йўқотганман.

Ҳурматли Шавкат Миромонович!

Сиздан жорий йилнинг сентябрь ойида Тошкент шаҳар Миробод тумани ИИБга стикер учун топширган «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» – паспортимга масъул органлар ўз вақтида стикер ёпиштириб беришларига амалий ёрдам беришингизни илтижо қилиб сўрайман.

Ҳурмат ва эҳтиром билан,

Рўзибой Азимий.»

Ушбу юборган биринчи хатимга Ўзбекистон Республикаси ИИВнинг ХЧК ва ФР бошқармаси бошлиғи ўринбосари У. Тошходжаев номидан № 22/1-А-5001 сонли жавоб хати олган эдим.

Хатда шундай дейилган эди:

Бошқарма бошлиғи ўринбосари У. Тошходжаевнинг жавоби, табиийки, мени заррача қониқтирмаган эди. Чунки мавжуд қонун-қоидага кўра хорижга чиқиш учун рухсатнома олиш масаласи 15 иш кунида ҳал бўлиши керак. Агар мазкур масала ана шу муддат ичида ҳал бўлмаса, у ҳолда соҳага доир мавжуд қоида бузилган ҳисобланади.

Жаноб У. Тошходжаев мурожаат матнидан келиб чиққан ҳолда бу ерда қоида бузилаётганини ҳеч қандай истисноларсиз билиши керак эди. Афсуски, у бу ерда ўз соҳаси бўйича профессионал мутахассис эмаслигини, кимларнингдир қош-қовоғига қараб иш юритишини, кимларнингдир етагида юришини, бирор бир нарсани касби-коридан келиб чиққан ҳолда ўзи мустақил равишда ҳал қила олмаслигини яна бир карра кўрсатди.

Агар у соҳа мутахассиси бўлганида сансоларликларни такрорламаган, шундоғам 3 ойдан бери ҳудудийлиги бўйича ўрганилаётган хатни яна ҳудудлар бўйича ўрганилишига чек қўйган ва натижаси билан хабардор қилишни яна ва яна яшаш жойииз бўйича ички ишлар идораси зиммасига юкламаёқ ўзи узил-кесил жавоб берган бўлар эди. Хулласи калом, Виртуал қабулхонага ёзган биринчи хатимизга ижобий жавоб ололмаганимиздан кейин Президент Ш. Мирзиёевнинг Виртуал қабулхонасига 2017 йилнинг 27 февраль куни иккинчи марта хат ёзишга мажбур бўлдик.

«Ассалому алейкум Шавкат Миромонович!

Мен Азимий Рўзибой Азим-ўғли, 1972 йилда Қозоғистон Республикасининг собиқ Чимкент

(ҳозирги Жанубий Қозоғистон) вилояти Туркистон тумани, Чўрноқ қишлоғида туғилганман. Миллатим – ўзбек. 1989 йили ўрта мактабни тугатиб, Тошкент шаҳрига ўқишга келганман. 1989-1990 йиллари Тошкентдаги 6-билим юртида, 1991-1997 йилларда собиқ Тошкент Давлат университети (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети)нинг ўзбек филологияси факультетида кечки бўлимда таҳсил олганман.

Талабалик йилларимдан то 2000 йилгача Ўзбекистон Республикасидаги турли таҳририятларда, жумладан, ЎзР Мудофаа вазирлигининг «Ватанпарвар» газетасида мусаҳҳиҳ, катта мусаҳҳиҳ, ЎзР Адлия вазирлигининг «Инсон ва қонун» газетаси ҳамда «Ҳаёт ва қонун» журналида масъул мухбир, «Камолот» Ёшлар ижтимоий ҳаракатининг «Туркистон» газетасида мухбир, «Тошкент ҳақиқати» газетасида мухбир, «Мулкдор» иқтисодий-ҳафталик газетасида мухбир, ижодий гуруҳ катта мухбири лавозимларида ишлаганман.

2001 йил февраль ойида Қозоғистон Республикасининг Алмати (Олма-Ота) шаҳрида жойлашган «Мектеп» нашриётига ишга таклиф қилиндим. Мазкур нашриётда шартнома асосида муҳаррир ва таржимон бўлиб ишладим. Қозоғистон Республикасидаги ўзбек мактабларининг 10-11-синф ўқувчилари учун мўлжалланган «Қозоғистон тарихи», «Ижтимоий билим асослари», Жаҳон тарихи», «Инсон ва жамият», «География» дарсликларини қозоқ тилидан ўзбек тилига таржима қилиш ва чоп этиш ишларида қатнашдим.

Шунингдек, 10-11-синф ўқувчиларига мўлжалланган «Ўзбек тили» ва «Ўзбек адабиёти» дарсликларига масъул муҳаррир бўлдим. 2001 йил ноябрь ойида ўзбек тилидаги дарсликларни тўлиқ чоп қилиб бўлгач, шартнома муддати тугагач доимий яшаш жойим Тошкентга, ўз уйимга қайтиб келдим. 2002 йилнинг январь ойида мени маҳалламиздаги участка милиция инспектори участка пунктига чақирди.

У ерда мени ўзини МХХ ходими деб таништирган Алижон исмли киши савол-жавоб қилди. Алижон ака мен билан суҳбат ўтказаркан, асосий эътиборини Олма-отада «Мектеп» нашриётида чоп этилган 10-11 синф ўқувчиларининг «Ўзбек тили» ва «Ўзбек адабиёти» дарсликларига қаратди. Ижтимоий-гуманитар йўналишдаги «Ўзбек тили» (10-11-синф) дарслиги муаллифи Бахтиёр Исабеков, «Ўзбек адабиёти» дарслиги ҳаммуаллифи (10-синф) Ботир Норбоевлар ҳақида, шу билан бирга, «Мектеп» нашриётига кимнинг таклифи билан борганим ҳусусида сўради.

Мен «Мектеп» нашриётига Тошкентдаги «Ўзбекистон» нашриётининг қозоқ тилидаги дарсликлар бўйича муҳаррири Жанат ака ҳамда устозим, таниқли ёзувчи Носир Фозиловлар орқали борганимни, шунингдек, дарслик муаллифлари Бахтиёр Исабеков ва Ботир Норбоевларни танимаслигимни билдирдим. Мен МХХ ходими Алижон аканинг билдиришидан кейин Б. Исабеков ва Б. Норбоевларнинг «Эрк» демократик партияси аъзолари бўлганини билдим. МХХ ходими мени мухолифат вакиллари дарслигига муҳаррир бўлганим,  «Ўзбек тили» дарслигида машқ сифатида Рауф Парфи ҳамда Муҳаммад Солиҳ шеъри ва мақоласидан парча берилганини билсам ҳам, уни қисқартирмасдан, чоп этилишига йўл қўйганим учун айблай бошлади.

Холбуки, мен оддий муҳаррир сифатида муаллиф розилигисиз ҳеч қандай матнларни қисқартириш ҳуқуқига эга эмас эдим. Боз устига, Ўзбекистонда Рауф Парфи ижодига таъқиқ қўйилганидан ҳам хабарим йўқ эди. Муҳаммад Солиҳ имзоси билан чоп этилган машқ муаллифини эса 15 асрда яшаб, ижод қилган Муҳаммад Солиҳ қаламига мансуб деб билганимни айтдим. МХХ ходимига китоб муаллифларини умуман танимаслигимни, ҳеч қачон мулоқот қилмаганимни билдирсам ҳам у тушунишни асло хоҳламади.Мен ҳақиқатанан ҳар иккала муаллифни танимас ҳам, уларнинг кимлигини билмас ҳам эдим.

МХХ ходими менга тушунтириш хати ёздирди. Ёзган тушунтириш хатим асосида текширув ўтказишини, фактлар нотўғри бўлса жиноий жавобгарликка тортилишимни айтиб, хайрлашди. 2001 йилнинг 3 март куни Алижон ака уй телефонимизга қўнғироқ қилиб, соат 15-00 да Шароф Рашидов ҳайкали атрофига боришимни тайинлади. Мен бордим. Алижон ака 15-40 да шериги билан келди. Шеригининг исми Бахтиёр эди. Ёзган тушунтириш хатимни ўрганганини, ундан ёлғон фактлар топганини айтиб, менга пўписа қила бошлади.

Улар мени «Эрк»чига чиқариб қўйди.»Эрк» партиясининг қайси аъзолари билан алоқа қилишимни айтишимни талаб қилди. Мен эса «Эрк»чи ҳам, партиянинг аъзоларини ҳам мутлақо танимас эдим. Рости, уларнинг фаолиятини тан олмас ҳам эдим. Алижон ака қўпол муомалага ўтди. Бахтиёр ака эса, менинг «Эрк»чи эканлигим тўғрисида ўзларида аниқ маълумот борлигини, исботласак қамалишимни, «Эрк»чи эмаслигимни барибир исботлай олмаслигимни айтиб, ёш умримни қамоқхонада хазон қилмай «келишиб қўя қолишимга», агар келишсам бундан кейин ҳеч ким безовта қилмаслигини айёрона тарзда билдирди. Мен бунга рози бўлмадим.

Чунки «Эрк»чи эмаслигим, қандайдир безори, давлат сиёсатига қарши мухолифат вакили эмаслигим 100 фоиз аниқ эди. Фирибгар Алижон 2002 йил 23-март яна уйимга телефон қилди. Бу сафар соат 12-00 да Миробод тумани ИИБ дарвозаси олдига чақирди. У пайтда Миробод тумани ИИБ биноси 8-март кўчасида эди. Туркистондан раҳматли дадам Азим Ҳамидов келган эди.

Мен учрашувга дадам билан бирга бордим.Соат 12-25 да МХХнинг қаллоб ходими Алижон қандайдир бир милиция лейтенети билан бирга келди.У менинг дадам билан бирга келганимни билмади. Ўзаро салом-аликдан кейин ИИБга киришимни билдирди. Ёнимда дадам борлигини билгач улар раъйидан қайтишди. Дадам МХХнинг товламачи ходими Алижондан ҳужжатини кўрсатишни талаб қилди. У ҳужжат кўрсатишга ҳаққиси йўқлигини билдириб, орқасига қайтди.

Ундан кейин мени МХХ ходимлари безовта қилмади. Аммо шу йилдан эътиборан бирон жойга кириб ишлай олмадим. Ишга кирган жойимдан маълум бир муддат ўтгач сабабсиз бўшатилавердим. Боз устига, фуқаролиги йўқ шахс бўлганим учун Қозоғистонга ҳам бора олмай қолдим.Сабаби менга «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш гувоҳномаси» сабабсиз берилмай қўйди. Мен 2008 йил ноябрь ойида навбатдаги «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати»ни олиш учун барча тўловларни тўлаб, Тошкент шаҳар Миробод туман ИИБга топширган эдим. Аммо 2012 йил октябргача, яъни 4 йил туман ИИБ менга номаълум сабабларга кўра ҳужжат бермади. Бунда МХХ ходимларининг қўли борлигини яхши биламан.

Муҳтарам Шавкат Миромонович! Мен 1993-йилдан буён Тошкент шаҳрида доимий пропискадаман. Фуқаролигим йўқ. Шу кунга қадар Ўзбекистон Республикаси фуқаролигини олиш мақсадида қонун-қоида бўйича собиқ Президент Ислом Каримов номига 3 марта ариза ёзганман. Лекин ҳеч қайси аризаларимга жавоб берилмаган.Ҳар доим ўзим туғилиб ўсган Қозоғистон Республикасига ЎзР ИИВ томонидан берилган «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» асосида Қозоғистоннинг Ўзбекистондаги элчихонасидан виза олиб, минг азоблар билан бориб келаман. Боз устига «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» ҳамда ушбу ҳужжатнинг ичига ёпиштирилиши лозим бўлган стикер ҳеч қачон ўз вақтида берилмайди.

2010 йил 20-августда отам Азим Абдуғани ўғли Ҳамидов оламдан ўтди. Мен барча органларга, туман ИИБ, шаҳар ИИББ, Республика ИИВ, Ўзбекистон Республикаси Президент девони, Президент ҳузуридаги Инсон ҳуқуқларини ҳимоя қилиш марказига мурожаат қилдим. Аммо бундан ҳеч қандай натижа чиқмади. Менинг «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш учун ҳужжат»га топширган ҳужжатларим йўқолиб кетди.

Шу тариқа қўлимда ҳужжат бўлмагани туфайли мен отамни сўнгги манзилга кузата олмадим. Бу мен учун бир умрлик оғриқ, армон бўлиб қолди. Отамнинг жон таслим қилолмай, мени тинимсиз ёнига чақиришлари, мен эса паспортим – ҳужжатим бўлмагани учун ёнига боролмаганим, бир қултум сув оғзига тутолмаганим, Отамни сўнгги манзилга кузатолмаганим, розилигини эшитолмаганим ҳамон виждон азоби исканжасида қовурилишимга сабаб бўлиб келмоқда.

Ҳурматли Шавкат Миромонович!

«Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати»даги стикер муддати тугагани туфайли яна одатдагидай барча тўловларни тўлаб, ўзим яшайдиган Тошкент шаҳар Миробод туман ИИБга топширганман. Шу кунга қадар 5 йил мухлатга берилган ҳужжатимга 2 марта ОВиР стикер олганман. Ҳар иккаласини ҳам ўз вақтида эмас, кеч олганман. Бу учинчиси 1 йилга берилиши керак. Чунки паспортим муддати 2017 йил ноябрда тугайди. Туман ИИБдаги масъул ходимлар стикер 3 ой вақт оралиғида берилишини айтган эди.

Ҳужжатни топширганимга ярим йилдан ошса ҳам ҳеч қандай жавоб йўқ. Айни пайтда 78 ёшли Онам оғир аҳволда. Худди Отам каби мени ҳар куни сўрайди ва ака-укаларимдан мени 1 кунга, 1 соатга келиб-кетишимни айтиб ялинади. Мен шу кунларда қаттиқ хавотирда яшаяпман. Йўлимга интизор Онаизоримнинг олдиларига бориб, ёнларида бўлишни сидқидилдан хоҳлайман. Аммо яна ўша стикер жавоби тўғаноқ бўляпди. Бу ҳақида Сизнинг номингизга хат йўллаганман ва 2016 йил 8 ноябрь куни жавоб хати олганман. Унга кўра менинг ҳужжатларим ҳудуд бўйича ўрганилаётган экан. 28 йилдан бери Ўзбекистон фуқаролигини ололмаганимдан қаттиқ сиқилиш эвазига, асаб касалига чалинишим натижасида эшитиш қобилиятимни йўқотганман.

Ҳурматли Шавкат Миромонович!

Сиздан Ўзбекистон Республикаси фуқароси паспортини олишимга, (Сизнинг номингизга ариза ёзиб, тўловларни тўлаб, керакли ҳужжатларни топширганман) паспорт олгунимга қадар 2016 йилнинг сентябрь ойида Тошкент шаҳар Миробод тумани ИИБга стикер учун топширган «Фуқаролиги йўқ шахснинг хорижга чиқиш ҳужжати» – паспортимга масъул органлар ўз вақтида стикер ёпиштириб беришларига амалий ёрдам беришингизни илтижо қилиб сўрайман.

Ҳурмат ва эҳтиром билан, Рўзибой Азимий.

2017 йилнинг 3 март куни Ўзбекистон Республикаси Президенти Шавкат Мирзиёевнинг Виртуал қабулхонасига иккинчи марта ёзган хатимизга 27/10-1605 ВМ сонли жавоб келди. Гарчи хат шахсан Ш.М. Мирзиёев номига ёзилган ва бу бўйича хатда алоҳида қайд этилган бўлса-да, бу сафар ҳам хатимиз ўз эгасини топа олмади.

Виртуал қабулхонадаги масъул ходимлар биринчи хатимизни Республика ИИВнинг ХЧК ва ФР бошқармасига жўнатган бўлса, иккинчи хатимизни ундан қуйи орган – Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармасига жўнатишди. Холбуки, виртуалчилар Республика ИИВнинг ХЧК ва ФР бошқармасидан ижобий жавоб ололмаганимиздан воқиф.

Бизнинг 6 ойдан бери хорижга чиқиш учун рухсатнома ололмаётганимизга доир мурожаатимизга Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармаси бошлиғи Б.А. Сайфуллаев жавоб берган.

Жавоб хати қуйидагича:

Агар виртуалчилар хатимизнинг нусхасини Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармасига юборишган бўлса, у ҳолда шаҳардаги мутасаддилар бизнинг Республика ИИВнинг ХЧК ва ФР бошқармасидан ижобий жавоб ололмаганимизни билиши керак. Чунки бу ҳақда хатда баён этилган. Боз устига, биз ўз хатимизни Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармасига эмас, юқорида айтганимиздек, Президентнинг Виртуал қабулхонасига ёзиб жўнатганмиз.

Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармаси буни яхши билади. Била туриб, яна бизга ўзларидан юқори турувчи қайси ташкилотларга мурожаат қилиш ҳуқуқимиз борлигини эслатяпти??? Ахир улардан юқори турувчи ЎзР ИИВнинг ХЧК ва ФР бошқармаси тайинли жавоб бермаса, Президентнинг Виртуал қабулхонаси сансоларликка йўл қўяётган бўлса яна бошқа қайси «юқори турувчи ташкилотлар»га мурожаат қилишимиз мумкин?

Нега Виртуал қабулхонада ишлаётган ходимлар ҳар бир хатга нисбатан масъулиятли ёндошмаяпти? Улар хатлардаги мурожаат мазмунларини мукаммал ўрганиб чиқиб, аниқ манзилга, ташкилотга юборса бўлмайдими? Масалан, мен Президент Шавкат Мирзиёевнинг Виртуал қабулхонасига ёзган иккинчи хатимда ўзимнинг 15 йилдан бери МХХ зулми ва зўравонликларидан азият чекиб келаётганимни, уларнинг менга уюштирган қабиҳликларини, фирибгарликларини, қаллобликларини, ёвузликларини очиқ-ойдин, фактлар асосида баён қилганман.

Виртуалчилар хатни Ш. М. Мирзиёевга беришни хоҳламаган экан, у ҳолда нега хатни мукаммал, диққат билан ўқиб чиқиб, уни хатда тилга олинаётган ташкилотга жўнатишмайди. Аслида менинг Президентнинг Виртуал қабулхонасига ёзган иккинчи хатим Тошкент шаҳар ИИББ ХЧК ва ФР бошқармасига эмас, МХХ раиси Рустам Иноятовга жўнатилиши керак эди. Афсуски, бундай бўлмади. Бунинг натижасида виртуал қабулхонага нисбатан ишончимиз кундан кунга – сусайишда давом этмоқда.

Рўзибой Азимий
Мустақил журналист